சே குவேரா

உலகில் அநியாயம் நடக்கும் ஒவ்வொரு சமயமும் அடக்க முடியாத ஆத்திரத்தினால் உங்களால் குமுறிக் கொந்தளிக்க முடிந்தால் நாம் தோழர்களே ! - சே குவேரா - வழியில் நானும் - முடிந்தால் என்னுடன் நீங்களும்



Followers

Saturday, February 9, 2013

புதிய பதிவர் பிரபலமாக என்ன செய்ய வேண்டும்


முதலில் வலைத்தளம் துவங்க வேண்டும். பின்ன என்ன பொட்டிக்கடையா துவங்க வேண்டும் என்று நீங்கள் கேட்பது மைண்ட் வாய்ஸில் கேட்கிறது. இருந்தாலும் முறையாக சொல்லித்தர வேண்டியது ஒரு சக பதிவனின் கடமையல்லவா. பின்ன எப்படி புதியவர்களை என் சார்பு ஆளாக உருவாக்குவது.


சுயநலம் என்று நினைக்கத் தோன்றுதோ, இல்லை இது பொதுநலம் கலந்த சுயநலம். எப்படி தடாகத்தில் இருக்கும் அழுக்குகளை மீன்கள் தின்று சுத்தப்படுத்துகின்றனவோ அது போல என் சார்பு ஆள் என்பது போல் தங்களை உருவாக்காவிட்டால் நீங்கள், அடுத்த ஏரியாவுக்கு சென்று என்னையே பொலி போட தற்கொலைப்படையாக மாற வாய்ப்புள்ளதால் முன்பே உசாராகி நண்பனாக்கி பக்கத்தில் உக்கார வைத்து விட வேண்டும். இது தான் நான் தங்களுக்கு கற்று தரும் பால பாடம்.

தெரிந்த பதிவர், தெரியாத பதிவர் போன்ற எந்த பாகுபாடும் இல்லாமல், தமிழ், தெலுகு, மலையாளம் போன்ற மொழி பாகுபாடு பார்க்காமல் எல்லா பதிவருக்கும் பாலோயராக சேர வேண்டும். ஒரு நாளைக்கு நூறுக்கு குறையாமல் பாலோயர் ஆவதை வழக்கமாக கொண்டால் தங்களுக்கு 10 பாலோயர் கிடைப்பது நிச்சயம்.


அது மாதிரி நல்ல பதிவு, மோசமான பதிவு என்ற வித்தியாசம் பார்க்காமல் எல்லா பதிவிலும் சூப்பர், அருமை, த.ம 112, கூ.பி 210 என சாத்வீக பின்னூட்டங்களை தொடங்க வேண்டும்.

இதுவரை நீங்கள் செய்தது சாத்வீக முறை, அடுத்தது பிரச்சோதகம், மெதுவாக ஒட்டகம் கூடாரத்தினுள் தலையை விடுவது போல் ஆரம்பிக்க வேண்டும். 


சினிமா, சாப்பாடு, மதம் போன்றவற்றில் எதாவது எழுத தொடங்க வேண்டும். 

முதலில் சினிமாவுக்கு வருவோம். நாம் படம் வெளியாகும் நாளன்று அரை நாள் விடுப்பு எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். அதுவும் மாற்றான், கடல் போன்ற படங்கள் வெளியாகும் நாள் அன்று விடுமுறை எடுத்து சினிமா விமர்சனம் எழுதினால் ஹிட்ஸ்கள் அள்ளும்.

திரையரங்கிற்கு போகும் போதே லேப்டாப் எடுத்து செல்லுதல் நலம். சிபி செந்தில் குமார் போன்றவர்கள் படம் முடியும் முன்னே வெளியில் வந்து தோராயமாக க்ளைமாக்ஸ் முடிவு செய்து டைப்ப ஆரம்பித்து விடுவதால் தங்களுக்கு ஹிட்ஸ் சற்று குறையும்.

திரைப்படத்தை பற்றிய எந்த தொழில்நுட்ப அறிவும் தேவையில்லை. சுமாராக நாமே ஒளிப்பதிவு சூப்பர், இசை பரவாயில்லை, படத்தொகுப்பு அருமை என அடித்து விட வேண்டும்.

அவ்வளவு தான், நீங்கள் ஒரு கட்டத்தை தாண்டி விடுவீர்கள். ஹிட்ஸ் வர ஆரம்பித்து விடும். அதற்காக நாம் அப்படியே விட்டு விட முடியாது. அடுத்த கட்டத்திற்கு நகர ஆரம்பிக்க வேண்டும்.

சாப்பிடும் உணவகங்களை பற்றிய பதிவுகளை எழுத துவங்க வேண்டும். அதற்கு நான் பெரிதாக எழுதத் தெரிய வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால் அதற்கு முக்கிய விஷயமாக கேபிளிடம் இருந்து டிவைன் என்ற வார்த்தையை கடன் வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும். எல்லா வாக்கியத்துக்கும் டிவைன் என்று போட்டு முடிக்க வேண்டும்.

உதாரணமாக கடைக்குள் நுழைந்தேன் டிவைன். டேபிளில் அமர்ந்து மெனு கார்டை எடுத்தேன் டிவைன். சாப்பாடு சூடாக இருந்ததால் ஊதி ஊதி சாப்பிட்டேன் டிவைன் இப்படி.

அதற்காக நாம் சாப்பிடும் உணவின் சுவையை சொல்ல வேண்டிய அவசியமே கிடையாதே. நமக்குத்தான் இட்லிக்கு மாவு அரைத்த மாவுக்கு உப்பு போடாமல் இட்லி சுட்டுக் கொடுத்தால் கூட வாயை மூடிக் கொண்டு சாப்பிடும் ஆள் ஆச்சே. அதனால் என்ன பிரச்சனை.

நம்ம கோவைநேரம் ஜீவாவைப் போல் தட்டில் உணவை நாலு ஆங்கிள்களில் போட்டோவாக எடுக்க வேண்டும். பிறகு பில் பேப்பரை ஒரு போட்டோ எடுத்து பதிவில் போட்டு விடவும். முடிந்தால் வீடு திரும்பல் மோகன் அண்ணனைப் போல் சமையற்காரர், காலி தட்டு, டேபிள் சேர், விளையாடிக் கொண்டு இருக்கும் குழந்தைகள் என புகைப்படம் எடுத்து பதிவில் போட்டால் ஹிட்ஸ் அள்ளும்.

அவ்வளவுதான் நீங்கள் ஒரளவுக்கு பிரபலமான பதிவராகி விட்டீர்கள். அடுத்தது பயானகம். தங்களைப் பார்த்தால் எல்லா பதிவரும் பயப்பட்டு ஒதுங்க வேண்டும். இதற்கு நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய துறைகள் சரக்கும், மதமும். நாம கட்டிங்கிற்கு மட்டையாகும் ஆளாக கூட இருக்கலாம். ஆனால் நீங்கள் புல்லடித்து மவுண்ட் ரோட்டில் பைக்கில் நூறு கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் சென்றதாக பதிவில் போட வேண்டும்.

மற்றொரு குடிகார பதிவரிடம் ஓப்பனாக சரக்கு அடிப்பதைப் பற்றி சாட் செய்ய வேண்டும். அப்போது தான் ஒரு குடியை வெறுக்கும் மதவாத பதிவர் அந்த சம்பாஷணையை போட்டோஷாட் எடுத்துப் போட்டு உங்கள் மானத்தை வாங்குவார். பிறகு நீங்கள் சண்டைக்கு போய் அவர் சட்டையையும் கிழித்து விட்டு உங்களது சட்டையையும் கிழித்துக் கொள்ளவும். பிறகு பதிவுலகில் நீங்கள் தான் அசைக்க முடியாத நாயகர்.

இன்னும் எழுதலாம் தான், ஆனால் இதற்கே என் சட்டை கிழிபடும் நிலை உள்ளதால் இத்துடன் முடித்துக் கொள்கிறேன். இந்த பதிவில் கிழிக்கப்பட்ட சட்டையின் எண்ணிக்கையை வைத்து இதே மேட்டரை சற்று விரிவாக எழுதுகிறேன்.

ஆரூர் மூனா செந்தில்




Wednesday, February 6, 2013

கையேந்தி பவன்கள்

சென்னைக்கு வந்த புதிதில் என் பட்ஜெட்டுக்கு பசியாற்றியது கையேந்திபவன்கள் தான். 1997ல் அப்ரென்டிஸ் படித்த காலக்கட்டத்தில் எனக்கு மாத ஊக்கத்தொகை ரூ.580/- தான். ஹாஸ்டல் இலவசம். மேற்கொண்டு வீட்டிலிருந்து அப்பா பணம் கொடுத்து அனுப்புவார்.


ஆனால் அந்த சமயம் எனக்கு சென்னையில் சினிமா பார்ப்பது பெரிய வேலையாக இருந்ததால் 10 நாட்களிலேயே கையிருப்புகள் கரைந்து விடும். பிறகு கையேந்தி பவன்களிலும் ஐசிஎப் திருமண மண்டபங்களிலும் தான் மாதம் ஓடும்.

அதிலும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் ஒவ்வொரு சுவை நம்மை கட்டிப் போடும், அவற்றில் எனக்கு கிடைத்த அனுபவங்களை இனி பார்க்கலாம். இன்று கூட சாப்பாட்டு நேரம் வெளியில் இருந்தால் முக்கால்வாசி கையேந்தி பவன்களில் தான் சாப்பிடுவேன். சில நேரம் மட்டுமே ஹோட்டல்கள்.


அப்ரெண்டிஸ் காலகட்டத்தில் காலையில் 7மணிக்குள் இன்டைம் கார்டு அடிக்க வேண்டும். அதற்காக காலையில் சாப்பிடாமல் அரக்க பரக்க கிளம்பி வந்து கார்டு அடித்து விட்டு ப்ரேயர் முடிந்ததும் பக்கத்தில் இருக்கும் கையேந்தி பவனுக்கு தோசை சாப்பிட வருவோம். தோசை 3 ரூபாய் தான். திருப்தியாக சாப்பிட்டு விட்டு வகுப்பறைக்கு செல்வோம்.

மாசக்கடைசியில் தான் பில் செட்டில் செய்வோம். இன்று அந்த இடத்தில் இருந்த கடைகளெல்லாம் அகற்றப் பட்டு விட்டன. இன்று அந்த வழியில் செல்லும் போது நினைவுகள் எல்லாம் எனக்கு பின்னோக்கி செல்லும்.


வேலைக்கு செல்வதற்காக நான் 2001ல் சென்னைக்கு மீண்டும் வந்து இறங்கிய போது எனக்கு சம்பளம் 1800 ரூபாய். தங்குமிடம் கம்பெனி கொடுத்து விட்டது. ஆனால் அந்த சமயத்தில் தண்ணியடிக்கும் பழக்கம் வேறு தொற்றிக் கொண்டது. இந்த சம்பளத்தில் இவ்வளவையும் சமாளிக்க வேண்டும்.

பிறகென்ன மூன்று வேளையும் கையேந்திபவன் தான். அப்பொழுது காசி தியேட்டருக்கு எதிர் ரோட்டில் உள்ள கையேந்திபவன் தான் இரவு உணவுக்கு நான் செல்லும் இடம். இட்லியும் கருவாட்டு குழம்பும் சரியான காம்பினேஷன். பத்து இட்லிக்கு மேல் உள்ளே இறங்கும், ஆனால் பத்து ரூபாய் தான் செலவாகியிருக்கும்.


அதே போல் மதிய உணவுக்கு அசோக் பில்லர் பக்கத்தில் இருந்த கையேந்திபவன்கள் தான் இலக்கு. அன்லிமிட்டெட் சாப்பாடு 15 ரூபாய் தான். மே மாச மொட்டை வெயிலில் நின்று சுடச்சுட சாப்பாட்டில் மீன் குழம்பு ஊற்றி சாப்பிடுவது இருக்கே, உலகில் இதற்கு ஈடுஇணையாக எந்த டிவைன் சாப்பாடும் இருக்க முடியாது.

பிறகு சில வருடங்களில் மாநகராட்சி அந்த கையேந்திபவன்களை காலி செய்து விட்டது. மறுபடியும் சாப்பிட இடம் கிடைக்காமல் சில நாட்கள் அலைந்து கேகேநகர் செல்லும் சாலையில் எம்ஜிஆர் நகர் மார்க்கெட்டுக்கு எதிரில் இருந்த கையேந்திபவன்களுக்கு வாடிக்கையாளரானேன்.

அங்கு தோசையும் ஆப்பாயிலும் தான் ஸ்பெசல். சுடச்சுட தோசை மீது கறிக்குழம்பு ஊற்றி அதன் மேல் ஆப்பாயிலை வைத்து இரண்டையும் சமமாக பிய்த்து சாப்பிட்டால் ஆஹா. இதற்கு ஈடுஇணை எதுவும் இருக்க முடியாது.

2004ல் டில்லிக்கு சென்ற போதும் காலை சாப்பாடு கையேந்திபவனில் கச்சோரி தான். தொன்னையில் இரண்டு கச்சோரி வைத்து நடுவில் ஒட்டையைப் போட்டு அதனுள் இனிப்பு கார சட்னிகளை விட்டு ஊற வைத்து அடித்தால் தொன்னையில் தெரியும் பாருங்க அதுதான் கடவுள்.

அதுபோல 2005ல் திருவனந்தபுரத்திற்கு மாற்றலானேன். அங்கும் ஒரு கடையை காலை சாப்பாட்டிற்கு பிடித்தேன். அங்கு ஸ்பெசல் புட்டும் இதர சைட்டிஷ்களும் தான். பெரிய தட்டில் புட்டு வைத்து அதன் மேல் கடலைக்கறி ஊற்றி அதனுடன் தேங்காய் எண்ணெய்யில் பொறித்த டிபிக்கல் கேரளா அப்பளம் வைத்து அதனுடன் தேங்காய் எண்ணெய்யில் போட்ட ஆம்லெட் வைத்து மறுபுறம் கட்டன் சாயாவை வைத்து அடித்தால் சாயந்திரம் வரை பசிக்காது.

திருமணம் ஆகும் வரை எனக்கு வழக்கமான சாப்பாடுகள் கையேந்தி பவனில் மட்டுமே அமைந்தது. எவ்வளவு சம்பளம் உயர்ந்த போதிலும் நான் இந்த பழக்கத்தை மாற்றிக் கொள்ளவே இல்லை.

இப்பொழுது கூட வீட்டம்மா ஊருக்கு சென்றால் சந்தேகமின்றி என் சாய்ஸ் கையேந்திபவன் தான்.

ஆரூர் மூனா செந்தில்

டிஸ்கி : இதற்கு முன் நான் பதிவிட்ட வாஞ்சூர் பதிவு பலரையும் சரியான முறையில் சென்று ரீச்சானதால் அதனை தொடர்பதிவாக வெளியிட எண்ணி அதன் தொடர்ச்சியாக மற்றொரு ஊரைப் பற்றி எழுத சக பதிவர்கள் அஞ்சாசிங்கம் செல்வின், பிலாசபி பிரபாகரன் ஆகியோரை அழைக்கிறேன்.




Tuesday, February 5, 2013

வாஞ்சூர் என்னும் வெளங்காதவன்

காரைக்கால் நகர்ப்புற எல்லையோரம் உள்ள கிராமம் வாஞ்சூர். திருவாரூர், நாகப்பட்டினம், வேளாங்கண்ணி போன்ற பகுதிகளில் இருந்து குடிகார நண்பர்கள் பாண்டிச்சேரி மாநிலத்தில் சரக்கு விலை குறைவு என்பதனால் வாஞ்சூருக்கு தான் வருவர். அந்த ஊரில் உள்ள மக்கள்தொகைக்கு இரண்டு ஒயின்ஷாப்பே அதிகம். ஆனால் அங்கு நாற்பதுக்கும் மேற்பட்ட ஒயின்ஷாப்புகள் உண்டு என்றால் அந்த ஊர் எதற்கு பெயர் பெற்றது என்று நினைத்துப் பாருங்கள்.


கீழத்தஞ்சை பகுதியில் நண்பர்கள் ஒன்று கூடினால் பேசும் முதல் வார்த்தையே வாஞ்சூருக்கு போகலாமா என்று தான் இருக்கும். அந்தளவுக்கு விலை குறைவு. 10 பேர் போனால் 600 ரூபாய்க்கு நிறைபோதையுடன் வருவோம்.

எங்கள் பகுதியில் திருமணம் என்றால் முதல்நாளே கும்பலில் வெட்டியாக இருக்கும் இருவரை அழைத்து பணம் கொடுத்து விட்டால் 25 முதல் 30 புல் பாட்டில்கள் வரை வாஞ்சூரில் இருந்து வாங்கி வந்து விடுவர். பிறகென்ன கல்யாணம் முதல்நாள் இரவு மண்டபமே களைகட்டியிருக்கும். மறுநாள் காலை நண்பர்கள் விழித்தெழும் போது பெரும்பாலும் திருமணம் முடிந்திருக்கும்.

இப்படிப்பட்ட பெருமைக்குரிய வாஞ்சூரில் எங்கள் நண்பர்கள் குழாம் வழக்கமாக செல்லும் பார் ஒன்று உள்ளது. அதில் ஒரு சப்ளையர் பையன் வேலை பார்த்து வந்தான். நாங்கள் வாரம் இருமுறை வாஞ்சூர் செல்வதுண்டு. அவன் நன்றாக சப்ளை செய்வதால் எப்பொழுதுமே அதிகம் டிப்ஸ் கொடுப்பதுண்டு.

அவன் அந்த ஊரை சேர்ந்தவன் என்பதால் அவனுக்கு நாங்கள் வைத்த பட்டப்பெயர் வாஞ்சூர். நாங்கள் எப்பொழுது பாருக்கு வந்தாலும் எனது பேவரைட் சைட்டிஷ்ஷான முட்டை முந்திரி போட்டி மற்றும் கலக்கியை எனக்கு பக்காவாக செய்து கொண்டு வந்து வைப்பான்.

அதனாலேயே எனக்கு ரொம்ப நெருக்கமானான். அவன் என்னிடம் இருந்து பெரும் டிப்ஸே மாதம் 2000த்தை தாண்டும். பிறகு நான் சென்னைக்கு வந்த பிறகும் ஊருக்கு செல்லும் போதெல்லாம் வாஞ்சூருக்கு செல்வதால் பழக்கம் நீடித்து இருந்தது. என்னிடம் செல்நம்பர் வாங்கிக் கொண்டு அடிக்கடி போன் செய்து பேசுவான்.

ஒரு நாள் அசந்து தூங்கிக் கொண்டு இருக்கும் போது விடியற்காலை நாலு மணிக்கு போன் வந்தது. எடுத்து பேசினால் வாஞ்சூர் அண்ணே என்றான். என்னடா இந்த காலையில் என்று கடிந்து கொண்டதும் அவன் அழ ஆரம்பித்தான். என்னவோ ஏதோ என்று பயந்து அவனிடம் சமாதானமாக பேசின பிறகு தான் பேசினான். ஊரில் அப்பாவுடன் பிரச்சனை ஏற்பட்டு தனியாக கிளம்பி வந்து இருக்கிறான்.

பிறகென்ன நான் தங்கியிருக்கும் அறைக்கு அவனை வரவழைத்து ஒரு வீட்டில் டிரைவர் வேலைக்கு சேர்த்து விட்டேன். சில வருடங்கள் அங்கேயே தங்கியிருந்து சம்பாதித்து வந்தான். இடையில் அவன் வேலை பார்த்த வீட்டு பெண்ணையே காதலித்து இருக்கிறான்.

விஷயம் பெண்ணின் அப்பாவிற்கு தெரிய வந்ததும் முதலில் எதிர்த்து வந்தவர் இவர்களின் காதலின் தீவிரம் தெரிய வந்ததும் வேறு வழியின்றி திருமணத்திற்கு சம்மதித்து இருக்கிறார். அத்துடன் எனக்கும் அவனுக்குமான தொடர்பு நின்று விட்டு இருந்தது.

சென்ற வருடம் நான் மீண்டும் வாஞ்சூர் நண்பர்களுடன் சரக்கடிக்க பாருக்கு சென்றால் அங்கே இவன் சப்ளையராக வந்து ஆர்டர் கேட்டான். பிறகு என்னைப் பார்த்தவன் சத்தமின்றி அந்த இடத்தை விட்டு நகர்ந்தான். விரட்டிச் சென்று பிடித்து "என்னடா எப்படி இருக்க வேண்டியவன் நீ ஏன் இங்கு சப்ளையாராக வந்தாய் என்ன ஆனது" என்று கேட்டால் அழ ஆரம்பித்து விட்டான்.

பிறகு சமாதானப்படுத்தி இரண்டு ரவுண்டு அவனை சாப்பிட வைத்ததும் தான் உண்மை வெளிவந்தது. இந்த பையன் அந்த வீட்டில் ஒழுங்காக வேலை பார்த்து வந்தவன் சபலம் காரணமாக அந்த வீட்டு பெண்ணின் அம்மா குளிக்கும் போது எட்டிப் பார்த்து இருக்கிறான்.

இதை கண்டுபிடித்த அந்த அம்மா தன் வீட்டுக்காரனிடம் சொல்லி விட வாஞ்சூரானை வீட்டை விட்டு அவர் அடித்து விரட்டி விட்டாராம். ஒரு வீட்டில் மாப்பிள்ளையாக போக வேண்டியவன் சபலத்தினால் வாழ்க்கையை இழந்து மீண்டும் சப்ளையராக புறப்பட்ட இடத்திற்கே வந்து சேர்ந்தால் அவனை வெளங்காதவன் என்று சொல்லாமல் என்ன சொல்வது.



ஆரூர் மூனா செந்தில்

Monday, February 4, 2013

இஞ்சினியரிங் முடித்தவர்களுக்கு சிங்கப்பூர் வேலை வாய்ப்பு

BE (EEE) 2008க்கு முன்பு முடித்தவர்கள் தேவை.

இரண்டே நாளில் விசா.

காலியிடம் ஒன்று

தங்குமிடம் இலவசம்.

சம்பளம் 2500 சிங்கப்பூர் டாலர்.

உடனடி தேவை.

--------------------------------------------------

BE (Civil) 2008க்கு முன்பு முடித்தவர்கள் தேவை.

இரண்டே நாளில் விசா.

காலியிடம் பத்து

தங்குமிடம் இலவசம்.

சம்பளம் 2000 சிங்கப்பூர் டாலர்.

உடனடி தேவை.

--------------------------------------------------

B.Sc (Catering) 2008க்கு முன்பு முடித்தவர்கள் தேவை.

இரண்டே நாளில் விசா.

தங்குமிடம் இலவசம்.

சம்பளம் 1700 சிங்கப்பூர் டாலர்.

உடனடி தேவை.


விருப்பமுள்ளவர்கள் தொடர்பு கொள்ள

தொலைபேசி : 8883072993, மின்னஞ்சல் : senthilkkum@gmail.com

Friday, February 1, 2013

கடல் - சினிமா விமர்சனம்

எப்பொழுதுமே எனக்கு வெள்ளிக் கிழமை யென்றால் எதாவது வேலை வந்து இடைஞ்சல் செய்து 11 மணிக்கு படம் பார்க்க முடியாமல் செய்து விட்டு பிறகு 12 மணி காட்சி AGS வில்லிவாக்கத்தில் தொங்குவதாகவே அமையும். ஆனால் இன்றோ 10 மணிக்கே வேலைகளை முடித்து விட்டு காத்திருந்தேன். நண்பன் அசோக் 11 மணிக்கு வந்தான்.


எந்த படம் என்று முடிவு செய்யாமல் இருவரும் சேர்ந்து AGS சென்றோம். கூட்டமேயில்லை. அந்த சமயம் ஒரு குழப்பம் வந்தது. கடல் பார்க்கலாமா இல்லை டேவிட் பார்க்கலாமா என்று ஆனால் 12 மணிக்காட்சி டேவிட் இல்லாததால் வேறு வழியின்றி கடலுக்கு செல்ல நேர்ந்தது. ஆனால் கடல் என்னை கவுத்தது தான் மிச்சம்.  இன்னைக்கும் எனக்கு ரூ.240/- அவுட்டு.

எனக்கு மட்டும் ஏண்டா இந்த மாதிரியெல்லாம் நடக்குது.

படத்தின் கதை பெரிசா சொல்லிக்கிற மாதிரியெல்லாம் இல்லை. அரவிந்தசாமியும் அர்ஜூனும் பாதிரியாராக பயிற்சியில் இருக்கிறார்கள். ஒரு பிரச்சனையால் எல்லாத்தையும் கைவிட்டு அர்ஜூன் வெளியேறுகிறார். அரவிந்தசாமியை எப்படியாவது பழிவாங்குவேன் என்று சவால் விட்டு செல்கிறார்.


அதே போல் பல வருடங்கள் கழித்து பெரிய மீசைக்காரராக ஆனதும் அரவிந்தசாமி பாதிரியாராக இருக்கும் ஊருக்கு வந்து அவரை பழிவாங்குகிறார். பாப்கார்ன் விக்கிறவர் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க இடைவேளை விடப்படுகிறது.

அதன் பிறகு அரவிந்தசாமி அர்ஜூனை பழிவாங்கினாரா மன்னித்தாரா என்பதை பின்பாதியில் காட்டியிருக்கிறார்கள். இப்படியே படம் பார்த்தால் நமக்கு கடுப்படித்து விடுமே என்பதற்காக கெளதம் மற்றும் துளசியை வைத்து ஒரு காதல் எபிசோடை மேற்சொன்ன கதையுடன் கலந்து விட்டு இருக்கிறார்கள்.


மணி ரத்னம் படத்தில் எனக்கு பாடல் படமாக்கப்பட்ட விதம் மிகவும் பிடிக்கும். அதுவும் அலைபாயுதே படத்தில் பச்சைநிறமே பாடல் எத்தனை ஆயிரம் முறை பார்த்தேன் என்று எனக்கே தெரியவில்லை. ஆனால் அதே போல் இதிலும் முயற்சித்து இருக்கிறார்கள். ஆனால் எனக்கு ஆரம்பமே கடுப்பாகி விட்டதால் பிறகு படத்துடன் ஒன்ற முடியாமல் போய்விட்டது.

‘சாமர்த்தியக்காரர்களைக் கொன்று விட்டு நிம்மதியாக வாழ்வது சோம்பேறியின் பழக்கம். திறமைசாலியை பக்கத்தில் வைத்து வளர்த்துக் கொண்டே ஜாக்கிரதையாக ராஜ்ஜியம் வளர்ப்பது உஷாரான ஆசாமியின் பழக்கம், நான் உஷாரான ஆசாமி என்று அர்ஜூன் படத்தில் சொல்லுவார். நான் கூட கொஞ்சம் உஷாராகியிருந்தால் கொஞ்சம் தப்பித்து இருப்பேன். இப்ப ஙே என்று முழிக்கும்படி ஆகிவிட்டது.



கிறித்துவ இறையியலை மற்ற மதத்து மக்களுக்கு சற்று டீடெய்லாகவே விளக்குகிறார்கள். நமக்கு தான் ரசிக்கும் மனநிலை இல்லையே என்ன செய்ய.

படத்தின் மிகச்சிறந்த விஷயம் என்னவென்றால் அரவிந்தசாமியின் கம்பேக் மற்றும் கெளதமின் அறிமுகம் தான். அரவிந்தசாமி என்ன கிளாமருடே. இந்த வயதிலேயே நமக்கு ரசிக்கும் அளவுக்கு இருக்கே. வயசில எப்படியெல்லாம் பெண்கள் ரசித்து வைத்திருப்பார்கள். மச்சமுள்ள மனுசன்யா.

கெளதம் நன்றாக நடனமாடுகிறார். சண்டை போடுகிறார். ஓரளவுக்கு நடிக்க முயற்சித்து இருக்கிறார். ஒரு சாயலில் அலைகள் ஒய்வதில்லை காலத்து கார்த்திக்கை நினைவு படுத்துகிறார். வாய்ப்புகளை சரியாக பயன்படுத்திக் கொண்டால் நல்ல எதிர்காலம் இருக்கிறது.

அர்ஜூன் எதற்கு இந்த நெகட்டிவ் கேரக்டரில் நடிக்க ஒத்துக் கொண்டார் என்றே தெரியவில்லை. எந்த வித சமரசமும் இல்லாத வில்லன் கதாபாத்திரம். இனி எல்லா இளம் ஹீரோக்களுக்கு வில்லனாக நடிக்கவே வாய்ப்பு வரும்.

ஹீரோயின் துளசிக்கு வயது 15 என்று பத்திரிக்கையில் பார்த்தேன். ஆனால் பார்த்தால் சத்தியமாக சொல்ல முடியாது. அந்த அளவுக்கு சரியான அளவில் நிறைந்து காணப்படுகிறார். இன்னும் கொஞ்சம் உடம்பை இளைத்தால் தமிழில் ஏகப்பட்ட வாய்ப்புகள் காத்திருக்கிறது.

அந்த கேரக்டருக்கு எதற்கு மோகன்பாபுவின் மகள் லக்ஷ்மி மஞ்சுவை நடிக்க வைத்தார்கள் என்றே தெரியவில்லை.

படத்தின் பலங்கள் ஒளிப்பதிவும் இசையும் தான். ராஜீவ் மேனன் கண்களுக்கு விருந்தளித்துள்ளார். எனக்கு பல இடங்களில் அவரது ஒளிப்பதிவு பிரமிக்க வைத்தது.

ஏ.ஆர்.ரகுமான் பற்றி நான் என்ன சொல்ல. மணிரத்னத்துடன் சேர்ந்தாலே பாடல்கள் தூள் டக்கர் தான். அது தான் இந்த படத்திலும் நடந்திருக்கிறது. மணிரத்னம் படங்களில் பொதுவாக சில விஷயங்கள் புரியாது. அதுதான் இந்த படத்திலும் நடந்திருக்கிறது.

மாடர்ன் ஆர்ட் என்றால் பெரும்பாலானோருக்கு புரியாது. ஆனால் அதன் மொழி புரிந்தவர்கள் ஆகா ஓகோ என புகழுவார்கள். அது போல் சாமானியான எனக்கு படம் பிடிக்கவில்லை. எனக்கு மட்டுமல்ல என்னுடன் படம் பார்த்த பெரும்பாலானோருக்கும் தான்.

ஆனால் சினிமாவின் மொழி அறிந்தவர்களுக்கு வேண்டுமென்றால் பிடிக்கலாம். என்னைப் பொறுத்த வரை என் டிக்கெட் காசு கடலில் கரைத்த பெருங்காயம்.


ஆரூர் மூனா செந்தில்

டிஸ்கி : நானே கவனிக்கவில்லை. அனைவருக்கும் தெரியும் என்றே நினைத்தேன். சீனு பேஸ்புக்கில் சந்தேகம் கேட்ட போது தான் தெளிவுபடுத்தனும் என்று தோன்றியது. மலையாளத்தில் தாமஸ் என்ற வார்த்தைக்கு தொம்மன் என்று அர்த்தம். மலையாளத்தில் தொம்மனும் மக்களும் என்ற படம் கூட வந்துள்ளது. அது தான் தமிழில் மஜாவாக வந்தது.

Thursday, January 31, 2013

சிக்கன் ப்ரையில் நடக்கும் முறைகேடுகள்

காக்கா பிரியாணி துன்னா காக்கா குரல்வராம உன்னிக்கிருஷ்ணன் கொரலா வரும்? என்பது ரன் படத்தில் விவேக் நடிக்கும் ஒரு நகைச்சுவை காட்சி, அதே போன்ற ஆனால் உண்மையான அதிர்ச்சியான தகவல்கள் தான் இது, நீங்கள் சாப்பிடுவது கெட்டுப்போன கோழியாக கூட இருக்கலாம்.

அடிக்கடி ஒரு செய்தி சென்னை பத்திரிக்கைகளில் வருகிறது, நாம் திரைப்பட பகுதி மற்றும் சோசியத்தை\ஆண்மீகத்தை தவிர வேறு எதிலும் கவனம் செலுத்தாத காரணத்தால் இந்த செய்தி நமது கண்களில் படுவதில்லை, அது “கெட்டுப்போன மாமிசம் எழும்பூர் ரெயில் நிலையத்தில் கைப்பாற்றப்பட்டது,


 மாநகராட்சி அதிகாரிகள் அதிரடி சோதனை”, பிறகு மீண்டும் சில நாள் கழித்து மற்றோரு செய்தி வரும் இது தொடர்கதை, ரெயிலில் ஏற்றும் போது என்ன செய்தார்கள் பதில் இல்லை? கெட்டுப்போன மாமிசம் என்று தகவல் சொன்னவர்கள் யார் தகவல் இல்லை, ரெயில்வே நிர்வாகம் என்ன செய்கிறது தகவல் இல்லை, சுமார் 70 சதவீத மக்கள் உணவாக பயன்படுத்தும் மாமிசத்தின் மீதான அக்கரை இது கப்பம் சரியாக வராத நேரத்தில் பிலிம் காட்ட இது போன்ற ரெய்டுகள் அதாவது ஜஸ்ட் வார்னிங் அடுத்த முறை ஒழுங்கா கட்டிடு.

1- மாட்டு மாமிசம் சாப்பிட மாட்டேன் என்று நடிப்பவர்களும் தங்களை அறியாமலேயே மாட்டு மாமிசம் உண்கின்றனர். “முக்கியமாக பள்ளிக்கூட மற்றும் மருந்து கடைகளை விட அதிகம் இருக்கும் சாராய கடைகளின் முன்பு”,

2. கடைகாரர்கள் ஒரு கோழி என்ன விலைக்கு வாங்குகிறார்கள் என்று பார்த்தால் 5 ரூ முதல் 8 ரூ வரை தான் ஆம் கோழிப்பன்னைகளில் நெரிசலில் சிக்கி இறந்து போன கோழிகள், வண்டி வரும் வழியில் இறந்த கோழிகள், நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்த கோழிகள், நாய், இதர உயிரினம் (பாம்பை தவிர) கடித்து செத்துப்போன கோழிகள், மற்றும் சில வித்தியசமான நோய்கள் வந்து உடல் வீங்கி நிலையில் உள்ள கோழிகள் போன்றவைகளுக்கு தமிழ் நாட்டில் கிராக்கி அதிகம் ஆம் டாஸ்மார்க் என்னும் கடை வந்த காரணத்தால் எங்கும் அசைவ கடைகள் பெட்டிக்கடைகளை விட அதிகம் திறந்து விட்டன.

இந்த கடைகளை நடத்துபவர்கள் ஒருநாளைக்கு சிறப்பு கவனிப்பாக ரூ 500 முதல் 1000 வரை கொடுக்க வேண்டியுள்ளது, அதன் பிறகு பொருட்கள் வாங்க, வீட்டு செலவு தண்ணீர் :0 என பார்த்தால் 3000 சம்பாதித்தால் தான் அடுத்த நாள் கடை திறக்க முடியும் ஒரு கிலோ சிக்கன் அதிக பட்சம் 100 கொடுத்து வாங்கினால் அடுத்த வாரம் ஊருக்கு போய் ஊரக வேலைவாய்ப்பு திட்டத்திற்கு மண் சட்டி சுமக்கவேண்டியதுதான், 

இதை சமாளிக்க ஒரே வழி எதை எதை குறைந்த விலைக்கு வாங்க முடியுமோ அதை வாங்குவது, அரிசி இலவச அரிசி வாங்கி குறைந்த விலைக்கு விற்பவர்களுக்கு பஞ்சமில்லை, காய்கறி கொயம்பேட்டில் கழிவுகழுக்கு பஞ்சமில்லை, அதைக்கூட கூறு போட்டு விற்பார்கள், அதை வாங்க நடைபாதை வியாபாரக்கூட்டம் பெருகும், அடுத்து முக்கிய லாபம் தரும் இறைச்சி(கோழி பொரித்தது) அதாவது 4 துண்டு 70 ரூ 3 கோழி துண்டு 1 பெயர் தெரியாத விலங்கு கறிதுண்டு (சோடா போட்டு ஊறவைத்து சில கோழி எலும்புகளை முக்கியமாக இறகு போன்ற பாகங்களை வெட்டி எறியும் போது அதை பொறுக்கி அதில் உள்ள சின்ன எலும்புகள் சேகரித்து இந்த கறித்துண்டங்களில் சொறுகப்படும். 

குடிகாரர்களுக்கும் சரி மற்றவகளுக்கும் சரி கறி என்ன வென்று இருந்தாலும் பரவாயில்லை கோழி எலும்பு போன்று ஏதாவது இருக்கவேண்டும், சில மரக்குச்சிகள் கூட பயன்படுத்து கின்றன(இங்கு இருப்பதாக தெரியவில்லை ஆனால் டில்லி போன்ற நகரங்களில் உள்ள நடைபாதை உணவகங்களில் கரியின் ஊடாக ஒருவகை மரக்குச்சிகள் சொறுகி விடுகிறார்கள், எலும்பு போல இருக்கும் முக்கியமான பொறிக்கும் வகை கறிகளில் இவை இருக்கும் ஏனென்றால் மேலும் இறுகி உண்மையான எலும்பு போல் ஆகிவிடும்)(சென்னையில் இது இருப்பது போல் தெரியவில்லை)

அடுத்து கெட்டுப்போன கோழிகளின் உடல் கொழகொழப்பு தெரியாமல் இருக்க படிகார கரைசல் தெளிப்பு ஆமாம் எந்த அளவு கொழகொழப்பான மாமிசமாக இருந்தாலும் 5ரூ படிகார கட்டி வாங்கி தண்ணீரில் கரைத்து தெளித்து பாருங்கள் சில நிமிடங்களில் பிரஸ் சிக்கன் ரெடி, இவை வேகுவதிலும் அதிக நேரம் பிடிப்பதில்லை சாப்பிடும் போது பஞ்சுமிட்டாய் போல் கரைந்துவிடுகிறது, ஆகையால் கூட்டம் ஆடிக்கழிவு போல் கடைகளில் அடித்து பிடித்து சாப்பிடுவார்கள்.

இன்னும் பல எழுதமுடியும் மற்றொன்று முக்கிய செய்தி இது அனைவருக்கும் தெரியும், ஆனால் ஏன் வெளியெ சொல்வதில்லை அதுதான் தமிழரின் அற்புத குணங்களில் ஒன்று முகநூலிலும் இதர இணையத்திலும் தமிழனின் பெருமையை பார் என்று பொய்களை அள்ளி அள்ளி வீசுவான், அந்த பொய்யை இரசிக்க ஆயிரம் சேர்களும் லைக்குகளும், 

ஆனால் உண்மையை பகிரமாட்டான் ஏன் தெரியுமா. அடுத்தவன் எக்கேடு கெட்டுப்போகட்டும் நான் மட்டும் நன்றாக இருக்கவேண்டும் (பேருந்தில் நிற்க முடியாத நிலையில் ஒரு முதியவர் இருக்கும் போது இரண்டு வயது குழந்தையை சீட்டில் உட்கார வைத்து இடம் கொடுக்க கூறினால் குழந்தைக்கு காய்ச்சலுங்க பெரியவர் என்ன அவசர வேலையாகவா போகிறார்) காலியாக வரும் பஸ்ஸில் ஏறவேன்டியது தானே என்று சொல்லும்............................

இதை(கெட்டுப்போன மாமிசம்) அரசு எந்த அளவிற்கு தடுக்க முடியும் என்றால் முடியாத காரியம் தான் ஊறிப்போன லஞ்ச பரிமாற்றம். அரசு திட்டமிட்டால் கீழே வர வர காணாமல் போகும். ஒரு நாள் நடவடிக்கை எடுத்தால் இரண்டு நாள் கழித்து மீண்டும் வந்து விடும் நாம் தான் இதை தடுத்து நிறுத்த முடியும் எப்படி உண்மையை எடுத்துக்கூறுங்கள் பலருக்கு தெரிவியுங்கள் கூட்டம் குறையும் போது தன்னாலேயே நல்ல பொருளை வாங்கி விற்க ஆரம்பிப்பார்கள், அப்போதுஅவர்களுக்கு துணிவு வரும் லஞ்சம் வாங்க வருபவர்களுக்கு பயப்பட தேவையில்லாமல் போகும் நல்ல மாற்றம் வரும்

நன்றி -செந்தமிழ் நாடெனும்

டிஸ்கி : நெட்டில் படித்தேன் பிடித்திருந்தது. பகிர்ந்து கொள்கிறேன். இதில் ஒரு வரி கூட நான் டைப்பவில்லை.
 

Wednesday, January 30, 2013

முதிர்கண்ணன்கள்

சென்னையின் பேச்சிலர் தங்கும் இடங்களில் நாம் விதவிதமான மனிதர்களை சந்திக்க நேரிடும். புதிதாக சென்னைக்கு வந்து வேலை தேடும் பட்டதாரிகள், கல்லூரிக்கு செல்லும் மாணவர்கள், திரைப்பட வாய்ப்புகளுக்காக காத்துக் கொண்டு இருக்கும் விருச்சிககாந்த்கள், குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாக தன்கையே தனக்குதவி என 40 வயதிலும் திருமணமாகாமல் வேலைக்கு சென்று கொண்டிருக்கும் முதிர்கண்ணன்கள் என வெரைட்டி, வெரைட்டி கதாபாத்திரங்கள் நிறைந்த வாழ்க்கை அது.


இன்றைய கட்டுரையில் நாம் பார்க்கப் போவது இந்த முதிர்கண்ணன்கள் பற்றி தான். எந்த ஹீரோயிசமும் பண்ணாத வாழ்வின் நிஜ ஹீரோக்கள் அவர்கள் தான். சிறுவயதிலேயே அப்பன் காசில் பைக் வாங்கி ரவுசு விட்டு ஹீரோயிசம் காட்டும் அரைவேக்காடுகள் வாழும் இந்த சென்னையில் கண்ணுக்கு தெரியாத தியாக உருவங்கள் முதிர்கண்ணன்கள் தான்.

முதலில் ஆளாக நாம் பார்க்கப் போவது சுந்தரேசனைப் பற்றி. அவரது ஊர் கன்னியாகுமரி மாவட்டத்தில் உள்ள கருங்கல். என்னுடன் 2001 காலகட்டத்தில் ரூம்மேட்டாக தங்கியிருந்தவர். அப்பொழுது அவருக்கு 35 வயதிருக்கும். குரோம்பேட்டையில் உள்ள தொழிற்சாலையில் வேலை பார்த்து வந்தார்.

ஐடிஐ முடித்தவர் என்பதால் சம்பளம் குறைவு தான். ஆனாலும் கிடைத்த சம்பளத்தை பெருமளவு ஊருக்கு அனுப்பி வைத்து விட்டு சொற்ப காசில் தான் சென்னையில் காலம் தள்ளுவார். காலை 10 மணி வேலைக்கு 7 மணிக்கே கிளம்ப வேண்டும். இரவு 10 மணிக்கு தான் திரும்ப வருவார். நாங்கள் எல்லாம் துணி துவைக்க ஆள் வைத்திருந்த போதும் அந்த காசையும் மிச்சப்படுத்த வேண்டி சொந்தமாகவே துவைத்துக் கொள்வார்.


ஊரில் நிறைய பேர் 100பவுன் நகையுடன் பொண்ணு தர காத்திருந்தும் வீட்டோடு மாப்பிள்ளையாக விருப்பமில்லாமல் குடும்பத்தின் நலன் வேண்டி எல்லாத்தையும் புறக்கணித்தவர். சனி இரவு நடக்கும் பார்ட்டியில் குடித்து விட்டு புலம்பும் போது தான் ஒரு வயது வந்த ஆண், பெண் துணையின்றி வாழ்வது சிரமம் என்பது புரியும்.

பிறகு நான் அந்த அறையிலிருந்து வெளியே வந்து விட்டேன். பத்து வருடம் கழித்து சென்ட்ரலில் அவரை சந்தித்தேன். ஆளே மாறியிருந்தார். முன்வழுக்கை விழுந்து கொஞ்சம் தொப்பை வேறு போட்டிருந்தார். பக்கத்தில் இருந்த பாரில் அமர்ந்து நெடுநேரம் பேசிக் கொண்டு இருந்தோம்.

துபாயில் வேலை செய்வதாகவும் இரண்டு தங்கைகளுக்கு திருமணமாகி விட்டது எனவும் கடைசி தங்கையின் திருமணத்திற்கு பத்திரிக்கை வைக்க வேண்டி சென்னை வந்ததாகவும் கூறினார். அடுத்த வருடத்தில் கண்டிப்பாக தனக்கு திருமணம் என்றும் கூறினார்.

எனக்கு பெருமையாக இருந்தது. எவ்வளவோ வாய்ப்புகள் இருந்தும் சற்றுகூட சலனப்படாமல் தங்கைகளுக்கு திருமணம் செய்து கொண்ட பின்பே தனக்கு திருமணம் என உறுதியாக இருந்த அவர் எனக்கு ஹீரோவாகவே தெரிந்தார்.

அடுத்தவர் நான் பணிபுரிந்த கம்பெனியில் சமையற்காரராக கேரளாவில் என்னுடன் பணிபுரிந்த தமிழர். மதுரைக்காரர். மலேசியாவில் ஒரு ஹோட்டலில் வேலை பார்த்து குடும்பத்தை கறையேற்றியவர். ஆனால் தனது இளமையை தொலைத்தவர். ஊரில் சொந்த வீடு கூட இருந்தது.

தம்பியை படிக்க வைத்து தங்கைக்கு திருமணம் செய்து வைத்து வீடு கட்டி முடித்ததும் வயது தாண்டியிருந்தது. இனிமேல் எங்க திருமணம் செய்வது என யோசித்து அந்த எண்ணத்தையே கைவிட்டவர். இரவானால் எங்களோடு தான் குடிப்பார். குழந்தை மனசுக்காரரான அவர் குடித்ததும் செய்யும் காரியங்கள் சிரிப்பை வரவழைக்கும். தனக்கு திருமணமாகவில்லையே என்ற வருத்தம் சிறிதும் இல்லாத நல்ல மனசுக்காரர்.

உண்மையில் நாம் நினைத்துக்கொண்டிருப்பது பெண்கள் தான் உணர்ச்சி மயமானவர்கள், குடும்ப பொறுப்பு உள்ளவர்கள், ஆண்கள் எல்லாம் வாழ்க்கையை அனுபவிப்பவர்கள். பொறுப்பற்றவர்கள். ஆனால் எத்தனை ஆண்கள் சென்னையில் கிடைக்கும் சிறு சம்பளத்திற்காகவும் வாய்ப்புக்காகவும் குடும்ப நிலையை கருத்தில் கொண்டு அவர்களது ஆசாபாசங்களை தியாகம் செய்து வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் தெரியுமா.

அவர்கள் போற்றப்பட தக்கவர்கள். ஆனால் அவர்கள் மீது வைக்கப்படும் பொதுவான குற்றசாட்டு அவர்கள் குடிகாரர்கள். சிகரெட் பிடிப்பவர்கள். இவை இரண்டும் தான் ஒருவரின் ஒழுக்கத்தின் அளவீடா. குடித்து விட்டு வம்பு வளர்க்கிற ஆளை விட்டு விடுங்கள். இவ்வளவு ஏக்கத்தையும் வருத்தத்தையும் மனதில் வைத்துக் கொண்டு சற்று நேர ரிலாக்சுக்காக குடித்து விட்டு வருபவர்களை எவனும் மனிதனாகவே மதிப்பதில்லை.

ஆனால் எந்த கெட்ட பழக்கமும் இல்லாமல் எல்லா துர்குணங்களும் உள்ள ஒருவனை கொண்டாடும் சமூகம் இது. உதாரணம் வேண்டுமா? காஞ்சியில் விக்ரகத்தின் முன் பெண்களை புணர்ந்த அர்ச்சகர் குடிக்கும் பழக்கம் சிகரட் பழக்கம் இல்லாதவர். நித்யானந்தா காபி டீ கூட குடிக்கும் பழக்கம் இல்லாதவர். ஆனால் அந்த புண்ணியவான்கள் செய்த காரியம் என்ன .

இது போல் குடும்பத்திற்காக இளமையை அழித்துக் கொண்டு கடமையில் கண்ணாக இருக்கும் இவர்கள் போற்றப்பட வேண்டியவர்கள் அல்ல. கும்பிடப் படவேண்டியவர்கள்.

ஆரூர் மூனா செந்தில்


LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...